Silva Demirci: Türkiye’de pazarlama iletişimi alanında çok önemli bir derginin genel yayın yönetmenliğini yapıyorsunuz. Sektörü yakından izleyen insanlar sizi çok merak ediyor. Biraz araştırdık ama kişisel bilgilerinize ulaşmak mümkün olmadı. Bize biraz kendinizden bahseder misiniz?

Değişik evreler geçirdi tabi Marketing Türkiye. Ama zamana ayak uydurdu; çağdaş. Kendine de bir görev atfetti. Atfettiği görev de pazarlama ve pazarlama iletişimi sektörünün büyümesi ve sektörel standartlar çerçevesinde çağdaş bir yayın politikasıyla yürüyerek, bu sektörün, masanın her iki tarafında oturan insanların pazar değerini arttırmak. Bu anlamda pazarı büyütme, yani pazarlamanın saygınlığını herkese duyurma konusunda da gayretimiz oldu. Pek çok alanda gönüllü konferanslar yaptık, workshop’lar yaptık, bunları yapanlara destek verdik. Ve zannediyorum ki, pazarlama ve pazarlama iletişiminin öneminin anlaşılmasında Marketing Türkiye’nin de ciddi bir katkısı oldu.

Günseli nasıl bir kişilik diye baktığımızda, bir kere dizginlenemez bir ruhum var. Sadece inandığım şeylerin peşinde gidiyorum ve inandığım şeyleri de sonuna kadar desteklerim. Tarafsız yayıncılık yapmaya gayret ediyorum ama tabi iyi şeylere de taraf oluyorum. Dolayısıyla dergimizde karşılıklı görüşler, zıt görüşler olabiliyor. Bu konudan da hiç rahatsızlık hissetmiyorum. Diğer yandan kendi görüşlerimi belirtmekten de hiçbir şekilde kaçınmıyorum ve bunun da bir avantaj olduğunu düşünüyorum.

 “Topluma karşı kaygıları olan birisiyim…”

Topluma karşı kaygıları olan birisiyim ben, yani sadece bulunduğum yerden, bir pencereden bakmıyorum. Gördüğüm şeylerin topluma yansımaları da beni endişelendiriyor. Orası için de duyarlı davranıyorum ve elimden geldiği kadar çaba göstermeye gayret ediyorum. Popülist yaklaşımlardan, polemiklerden hiç hoşlanmam ama olursa da kaçmam. Gördüğüm şeyin de üzerine giderim, korkmam. Minareyi çalan kılıfını hazırlar mantığına çok inanırım. Yani bir şey çalındıysa onun da kılıfı olmalıya inanırım. Aynı adamla 25 yıldır birlikteyim. 14 yaşında bir de kızımız var, Duygu Su. Dört kitap yazdım. Hacı Şakir’in tarihçesi, Yönetimde Mükemmelliği Arayanlara, Başarı Tesadüf Değildir ve Çivit Mavi’den Kar Beyaza.

Marketingist ile yollarımızın ayrılma nedenlerinden bir tanesi bu, farklı bakıyoruz. Bir de dört yıl boyunca Marketing Türkiye bu kadar çok çalışıyor olmasına rağmen hanesine hiçbir şey yazamadı. Çünkü bütçenin yönetimi diğer taraftaydı. Dolayısıyla dediğim gibi, hem olaya bakış açısı hem de bütçenin yönetiminde hiçbir şekilde inisiyatif koyamamak benim bitirmeme neden oldu. Herhalde şimdi istedikleri gibi yönetiyorlardır ama izlediğimiz kadarıyla her geçen yıl daha da zayıf bir organizasyon ortaya çıkıyor. 

  Silva Demirci: Krizden bağımsız bir yayıncılık, reklam ve halkla ilişkiler sektörü düşünülemediği için biz de ekonomik krizle başlamak istiyoruz. Ekonomik kriz döneminde, Marketing Türkiye olarak ne gibi değişiklikler yapmanız gerekti? Ekonomik kriz kendisini hissettirmeye başladığından bu yana dergide neler değişti?

Peki geleneksel medyanın devam etmesi konusunda ısrar mı etmek lazım, evet. Yani, geleneksel medyanın kaybolmaması gerekiyor. Kağıt üzerinde basılı ürünün olması ciddi bir gereklilik. Çünkü her ne kadar cep telefonu, 3G, Wirofon diyorsak da her istediğinizi şu küçücük telefon ekranında okumanız çok mümkün değil. Tamam okuyorum çok acil olanları, Wap’ları var ama istediğim heyecanı almam mümkün değil. Gazetede ise başka bir heyecan alıyorum, basın reklamlarını orada gördüğümde daha farklı olduğunu anlıyorum. Bunun bitmesi mümkün değil ama değişen ve hızla giden dünyayı da göz ardı etmemek için varolan güçlü mecranın yanına basılısı kadar güçlü bir online medyanın yapılması gerektiğini düşünüyorum. Anlık değişiyor her şey, 24 saatte bir değişen gazetenin basıldıktan sonra geri dönüşü yok. Her saniye değişebilen bir online medya ile basılı medya zannediyorum ki birbiri ile çok fazla yarışamazlar.

Silva Demirci: İletişim, halkla ilişkiler, pazarlama ve reklam gibi alanlar ile ilgili gelişmeler ve yenilikler genellikle Batı’dan doğuya doğru akış gösteriyor. Bu, tabii ki belli gecikmelerle oluyor. Dolayısıyla, bu alanda yurtiçinde var olabilmek, kaliteli işler yürütebilmek için batı dünyasında gerçekleştirilen teorik ve pratik çalışmalarla iç içe olmak gerekiyor. Bu çerçevede baktığımızda, siz yurtdışındaki gelişmeleri nasıl takip ediyorsunuz? Dünyada sektörel yayıncılık anlayışı şu anda ne durumda? Marketing Türkiye’nin yurtdışında yayın yapan bir sektörel yayınla teması ya da işbirliği çalışması var mı?

Silva Demirci: Peki, yurtdışında izlediğiniz etkinlik ve organizasyonlarda gözünüze çarpan, pazarlama iletişiminde yeni trend olarak sayılabilecek gelişmeler var mı?

Günseli Özen Ocakoğlu: Şimdi, artık herkes bizden önce başlamış, yurtdışında ne kadar trend var ona bakmak lazım. Biz 121. ülkeyiz 3G’nin geldiği ve bu teknoloji 12 yıldır Japonya’da kullanılıyor. Şimdi bakıp, onlar ne yapıyorsa benzerlerini bizim de yapıyor olmamızın bir trend olmadığını düşünüyorum. Zaten onlar yapılıyorlar. Şimdi bizim yapacağımız şey 3G ile birlikte neler olduğudur. Bir tek orada bir şey görüyorum, şu anda.

Şunu görüyorum, hiçbir mecra tek başına var olamayacak yani açık havayı interaktifle ya da doğrudan pazarlamayla kullanmak zorundasınız. Yani artık bütünleşik hale geldi. Sadece, ben bir reklam yaptım, iş bitti diyemiyorsunuz. Bunun için de bütün mecraların birlikte kullanıldığı tüketicinin dikkatini daha fazla çekecek işlerin yapıldığı bir süreç başlıyor gibi geliyor bana. Tabi 3G’nin avantajlarını da kullanmak gerekecek. Günseli Özen Ocakoğlu: Ama buna mahal veren medyanın kendisi. Yani tartışılıyor da medya bunu önermese hele zor zamanlarda daha çok öneriyordur muhtemelen. Reklam verin haber yapalım gibi şeyleri biz de duyuyoruz ve açıkçası üzülüyoruz.

Medyanın, öteki beriki olması kötü, herkesin demokrat bir biçimde birbirini dinleyebiliyor olması gerektiğini düşünüyorum. Televizyonları sevmiyorum, hiç sevmiyorum. O yüzden yeteri kadar pop starımız var, artık bir Webstarımız olsun diye bir proje başlattık. Bakanlıkla beraber yaptığımız bir proje bu. Böyle bir şey işte, her habere, işte şimdi algı yönetiyorlar diye bakmaktan mutsuz oluyorum, habere güvenimi yitirdim. Her şeye, şimdi bir şey pazarlıyorlar bize diye bakmaktan endişe ediyorum. Onun için çok okuyarak daha geniş bakmaya gayret ediyorum.