Kendimize zaman ayırmalıyız! Gündemin hızla ilerleyen treninden inip bu hayatı trenin yolundan ve camından değil, kendi hızımızla kendi yolumuzdan görmeliyiz. Yaşamı, insanları, doğayı, bilimi, sanatı ve okumayı kendi hızımızda izlemeliyiz. Gündem treninden inmedikçe hayatımız başkalarının istediği gibi şekillenecek ve bir gün bu trende ne aradığımızı sorduğumuzda onca yolu boşuna geldiğimizi anlayacağız. En kötüsüyse kendimizin değil onların bize sundukları hayatı yaşayacak, onların öğrettiklerini bilecek, onların gösterdiklerini görecek ve gündemin mezarlığındaki trende bir hayalet olarak yaşamaya mahkûm olacağız.